logo_lefmetletters

Help, mijn zoon heeft een krantenwijk

Zoonlief wil een baantje. Het liefst eentje waarmee hij snel en veel geld kan verdienen. Best lastig als je net veertien bent.

Hij gaf zich op om het plaatselijke suffertje te bezorgen en werd een paar dagen geleden gebeld. Hij kon direct beginnen. Hij had er zin in.

Ik zag een aantal bezwaren:
‘Wat doe je als je ziek bent?’
‘En als het keihard regent?’
‘Stel dat je ontzettend veel huiswerk hebt, toetsweken of wat dan ook?’
‘Wat nu als je extra voetbaltrainingen hebt?’
‘Of een lekke band?’

Hij haalde zijn schouders op reageerde nonchalant met ‘dat gebeurt niet’ of ‘dat lost zich vanzelf wel op.’

Ik moet ineens aan mijn broer denken. Die nam op zijn veertiende ook een krantenwijk. Maar hij had het vaak druk, had geen tijd of was ziek. Dan vouwde ik alvast zijn folders en regelmatig nam ik zijn wijkje over.
Gisterenavond kwam zoonlief om negen uur thuis van voetbaltraining. Vol goede moed begon hij met het voorbereidende werk. Folders insteken. Na 920 folders in 275 kranten gevouwen te hebben, was hij klaar. Vandaag gaat hij bezorgen. Dat leek hem leuk. Vraag me af of dat nog steeds zo is. Het regent pijpenstelen. Hij vroeg zich af of hij in de herfstvakantie ook zou moeten werken. Dan heeft hij namelijk al heel veel afspraken staan.

Dus, mocht je me volgende week met uitpuilende fietstassen zien rijden………….